Δευτέρα, 18 Ιουνίου 2012

Ιούνης 2012: Πρόσκαιρη νίκη της ΝΔ! Ανοίγει ο δρόμος για μια κυβέρνηση της Αριστεράς!







Ανακοίνωση του «Ξ»


Τη χτεσινή αναμέτρηση ανάμεσα στο ΣΥΡΙΖΑ και τη ΝΔ την κέρδισε τελικά η ΝΔ. Η άρχουσα τάξη στη χώρα μας, η Τρόικα, οι «αγορές», ανασάνανε με κάποια ανακούφιση. Η προοπτική μιας κυβέρνησης της Αριστεράς τους τρομοκρατούσε γιατί καταλάβαιναν ότι δεν θα υπήρχε τρόπος να συγκρατήσουν το εργατικό κίνημα και τα λαϊκά στρώματα από το να διεκδικήσουν πίσω ότι έχασαν.

Όσο όμως και να πανηγυρίζει η ΝΔ πρόκειται για μια πρόσκαιρη νίκη – η πραγματική επιτυχία ανήκει στην Αριστερά, στο ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί το φαινόμενο της μετατροπής του 4,5% σε 17% και στη συνέχεια σε  27% μέσα σε ελάχιστο χρόνο δεν έχει προηγούμενο και ανοίγει την προοπτική για μια κυβέρνηση της Αριστεράς την επόμενη περίοδο.

***


Η τεράστια άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ δημιουργεί νέα δεδομένα στην ταξική πάλη της χώρας μας, που θα αντανακλούνται σε όλα τα επίπεδα.

Η αίσθηση της ήττας, της αδυναμίας, του ανώφελου των αγώνων, κλπ, που χαρακτήριζαν σε σημαντικό βαθμό τα λαϊκά στρώματα στους μήνες που προηγήθηκαν των εκλογών της 6ης Μάη, ανήκουν πια στο παρελθόν. Οι εργαζόμενοι ξέρουν ότι οι μεγάλες ανατροπές είναι δυνατές. Και ξέρουν ότι η επόμενη κυβέρνηση μπορεί να είναι μια κυβέρνηση της Αριστεράς, κι ότι αυτό είναι κάτι που δεν θα αργήσει.

Αυτό το διαισθάνεται και η άρχουσα τάξη και τα κόμματά της, η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ. Πίεσαν το ΣΥΡΙΖΑ να συμφωνήσει σε κυβέρνηση «εθνικής ενότητας» για να επιμερίζονται όλοι μαζί τις ευθύνες. Η άρνηση του ΣΥΡΙΖΑ υποχρεώνει τα κόμματα του κεφαλαίου να αναλάβουν την διακυβέρνηση, ξέροντας ότι κάθε μέρα που περνάει θα φθείρονται, και το κέρδος θα το καρπώνεται σε πολύ μεγάλο βαθμό ο ΣΥΡΙΖΑ.

Η κυβέρνηση της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ (και της ΔΗΜΑΡ, αν τελικά συμφωνήσει στη συμμετοχή της) θα είναι μια κυβέρνηση αστάθειας και κρίσης. Δεν πρόκειται να συμπληρώσει την 4ετία. Θα πέσει μέσα από την αγανάκτηση και τους αγώνες της ελληνικής κοινωνίας.

***


Η Τρόικα, πολύ πιθανό θα κάνει κάποιες παραχωρήσεις στους υποτακτικούς της στην Ελλάδα, για να τους βοηθήσει να επιβιώσουν και για να μπορέσουν αυτοί να πουν πως έκαναν «επαναδιαπραγμάτευση».  Μπορεί να αμβλύνει κάποια από τα χειρότερα μέτρα που έχει επιβάλει, να παρατείνει το χρόνο αποπληρωμής και να μειώσει τις δόσεις, μπορεί να προχωρήσει σε ένα ακόμα κούρεμα την επόμενη περίοδο, κλπ. Όμως αυτό που σίγουρα δεν πρόκειται να κάνει είναι να δώσει λύσεις στην βαθιά οικονομική κρίση, στην τεράστια κοινωνική κρίση, στην ανεργία, την φτώχεια και την εξαθλίωση και την προοπτική της εξόδου από το €. Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ έχουν αναλάβει να διαχειριστούν το κόστος της κρίσης που δημιούργησαν οι δικές τους πολιτικές και το καπιταλιστικό σύστημα που εκπροσωπούν, κι αυτό το κόστος θα πληρώσουν, σήμερα και στο μέλλον.

Μπορεί η πρώτη αίσθηση για ένα μεγάλο στρώμα να είναι ότι χάθηκε μια ευκαιρία να πετάξουμε στα σκουπίδια τα κόμματα του μνημονίου, αλλά αυτό, όσο θα εξελίσσεται η νέα επίθεση από την κυβέρνηση Σαμαρά, θα δίνει τη θέση της σε μια νέα μαχητικότητα από την πλευρά του κινήματος.

***


Η επιτυχία του ΣΥΡΙΖΑ, θα ήταν πολύ πιο σημαντική, αν δεν είχαμε την εξαιρετικά επικίνδυνη άνοδο της Χρυσής Αυγής.

Η Αριστερά χρειάζεται να αφυπνιστεί στην πλήρη διάσταση αυτού του κινδύνου. Και να ξεκινήσει άμεσα την προσπάθεια για τη συγκρότηση μαζικών αντιφασιστικών επιτροπών, σε κάθε πόλη και κάθε γειτονιά που να αγκαλιάζουν, εκτός από την Αριστερά, κοινωνικά κινήματα και φορείς, μεταναστευτικούς, πολιτιστικούς, αθλητικούς κλπ προοδευτικούς συλλόγους, συνδικαλιστικούς φορείς και εργατικά σωματεία, σχολεία και σχολές. Να ξεκινήσει μια μαζική εκστρατεία ενημέρωσης, αλλά την ίδια στιγμή να προχωρήσει στη δημιουργία επιτροπών περιφρούρησης ενάντια στις επιθέσεις των φασιστών, που τώρα πια έχουν μετακινηθεί από τις επιθέσεις ενάντια σε μετανάστες, σε επιθέσεις ενάντια στην Αριστερά! Αύριο θα χτυπούν απεργίες και απεργούς!

Για να γίνουν τα πιο πάνω χρειάζεται να ξεκινήσουμε από τη συνεργασία κατ’ αρχήν της ίδιας της Αριστεράς, που παραμένει ζητούμενο!

***


Αυτήν ακριβώς την άρνηση συνεργασίας πλήρωσαν το ΚΚΕ και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και μάλιστα με βαρύ κόστος. Τα ποσοστά και των δύο σχηματισμών της Αριστεράς κατέρρευσαν.

Όμως φαίνεται πως η ηγεσία του ΚΚΕ και η ηγεσία της ΑΝΤΑΡΣΥΣΑ δεν είναι διατεθειμένες να αναγνωρίσουν το λάθος τους. Δεν είναι διατεθειμένες να ανταποκριθούν στην βαθιά ανάγκη του κόσμου για συνεργασία ώστε να αντιμετωπιστεί η βαρβαρότητα των πολιτικών του κατεστημένου και της Τρόικας. Υπάρχει χρόνος για να αλλάξουν πορεία. Αν επιμένουν στον απομονωτισμό τους, στο όνομα μιας δήθεν επαναστατικής καθαρότητας, το μόνο που θα καταφέρνουν θα είναι να αποτρέψουν κάθε δυνατότητα σοβαρής ενίσχυσης των δυνάμεών τους.

***


Η μεγάλη επιτυχία του ΣΥΡΙΖΑ αντανακλά ένα νέο στάδιο στην πάλη του ελληνικού εργατικού κινήματος για να αποτινάξει τα δεσμά και τη βαρβαρότητα του καπιταλιστικού συστήματος. Για να γίνει αυτό χρειάζεται μια κυβέρνηση των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων, μια κυβέρνηση της Αριστεράς, που στηριγμένη στην εργατική δημοκρατία, τον εργατικό και κοινωνικό έλεγχο και διαχείριση, θα προχωρήσει στην εφαρμογή ενός σοσιαλιστικού προγράμματος. Ο ΣΥΡΙΖΑ αντιπροσωπεύει το πρώτο, την κυβέρνηση της Αριστεράς, αλλά όχι το δεύτερο, ένα σοσιαλιστικό πρόγραμμα εξόδου από την κρίση.  Αυτός είναι και ο βασικός λόγος για την αδυναμία του να κερδίσει την αναμέτρηση με τη ΝΔ: οι προγραμματικές του ασάφειες, η αδυναμία να πείσει ότι έχει απαντήσεις στην κρίση.1

***


Για το «Ξ» προκύπτουν οι ακόλουθοι άξονες πάλης για την επόμενη περίοδο.

  • Πάλη για την ανάπτυξη αγώνων, απεργιακών και κοινωνικών, που να αναχαιτίζουν την επίθεση η οποία θα συνεχίσει, από τη μεριά της Τρόικας και των εδώ εκπροσώπων της.
  • Πάλη για την ανατροπή της κυβέρνησης των κομμάτων του κεφαλαίου, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ (και όποιο άλλο κόμμα συνεργαστεί μαζί τους)
  • Αντιφασιστικός αγώνας με επιτροπές πρωτοβουλίας σε κάθε πόλη, γειτονιά κι εργατικό χώρο.
  • Πάλη για την συνεργασία της Αριστεράς, ανάμεσα στο ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
  • Αγώνας για μια κυβέρνηση της Αριστεράς.
  • Πάλη για την υιοθέτηση ενός σοσιαλιστικού προγράμματος, στηριγμένου στην άρνηση πληρωμής του χρέους, στην εθνικοποίηση των τραπεζών και των βασικών πυλώνων της οικονομίας, τον εργατικό και κοινωνικό έλεγχο και διαχείριση και τον σχεδιασμό της οικονομίας για τις ανάγκες του κοινωνικού συνόλου κι όχι για τα κέρδη μιας χούφτας οικογενειών.
  • Πάλη με τους εργαζόμενους της υπόλοιπης Ευρώπης, ιδιαίτερα του Νότου και των χωρών που βρίσκονται αντιμέτωπες με την κρίση του χρέους, για την ανατροπή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας και με τελικό στόχο την Ευρώπη των Εργαζομένων και του Σοσιαλισμού.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου